certyfikacja gost certyfikacja w rosjicertyfikacja w rosji

Certyfikacja w Rosji

Certyfikacja Rosja

Certyfikat GOST-R

certyfikacja w rosji
gost certyfikacja w rosji
  O nas  |  Certyfikacja GOST-R   |   UkrSepro   |  CE  |   Znak ETL dla USA  |   CCC na Chiny  |   EK dla Korei  |  Kontakt
certyfikacja w rosji

Pytania i odpoweidzi:

GOST-R Certyfikat GOST-R. Do czego jest potrzebny?
Do czego jest potrzebne zezwolenie RTN i ile kosztuje ?
Co oznacza certyfikacja w Rosji dla produkcji seryjnej i pojedynczego wyrobu.
Jakie kroki musimy podjąć żeby otrzymać certyfikat GOST-TR?


Czy jest wymagany certyfikat GOST-R dla mojego wyrobu ?


>>zadaj pytanie>>

Nowości:


Wszystko o certyfikacji:

We Francji w 1938 roku specjalną ustawą określone zostały narodowe systemy certyfikacji NF, (francuski standard)...

Certyfikacja w Rosji. Historia norm GOST-R

Termin CERTYFIKACJA po raz pierwszy został zdefiniowany przez Komitet ds Certyfikacji ( SERTIKO ) Międzynarodowej Organizacji Standaryzacji (ISO) i wprowadzony do Podręcznika nr 2 ISO (ISO/MEK2) z 1982 r. zatytułowanego ,,Wyrazy i definicje w dziedzinie standaryzacji, certyfikacji i akredytacji laboratoriów badawczych".

Zgodnie z tym dokumentem certyfikacja zdefiniowana została jako postępowanie, potwierdzające za pomocą certyfikatu zgodności albo znaku zgodności, że produkt lub usługa odpowiada ustalonym standardom albo innym normatywnym dokumentom. Definicja ta podstawą systemu certyfikacji GOST-R Rosji. Obecnie certyfikacja zgodności jest potwierdzeniem przez niezależną stronę, że dana produkcja, proces albo usługa odpowiada konkretnemu standardowi FR lub innemu normatywnemu dokumentowi.

Do definicji CERTYFIKACJA ZGODNOŚCI sformułowanej w 1982 r. wprowadzono kilka istotnych zmian:
Po pierwsze - certyfikacja została bezpośrednio powiązana z działaniami "trzeciej strony", czyli niezależnej osoby lub organu, zgodnie z przepisem (ISO/MEK2). Poniżej podane zostanie dokładne wyjaśnienie definicji ,,trzeciej strony" oraz innych terminów z dziedziny certyfikacji zgodności.
Po drugie - weryfikacja zgodności jest działalnością prowadzoną zgodnie z przepisami. Poświadcza to występowanie w systemie certyfikacji specjalnych regulaminów, procedur oraz dowodzi istnienia kierownictwa i kontroli.
Po trzecie - znacznie powiększone zostały dziedziny działalności certyfikacji zgodności. W danym momencie certyfikacji i ocenie zgodności podlega produkcja, usługi i procesy zarządzania jakością w zakładach (systemy jakości) oraz pracownicy.
Wszystko to prowadzi do stałego rozwoju procesu certyfikacji oraz procesu ustanawiania zgodności - co jest niezbędną częścią cywilizowanego rynku.
Wiodące państwa zaczęły rozwijać proces certyfikacji w latach 20 i 30 naszego wieku. W 1920 roku Niemiecki Instytut Standardów (DIN) wprowadził w Niemczech znak zgodności ze standardem DIN, który obejmuje wszystkie produkty. Wyjątkiem są urządzenia gazowe, urządzenia wodne i niektóre produkty, dla których przewidywalny jest specjalny regulamin przeprowadzania badań i kontroli. Znak DIN jest zarejestrowany w Niemczech, zgodnie z przepisami o ochronie znaków handlowych.

Wielka Brytania oraz Niemcy obejmują większość dziedzin produkcyjnych i większość końcowych produktów certyfikacji. W Anglii działa kilka narodowych systemów certyfikacji, największy - Brytyjski Instytut Standardu. Dla oznakowania produkcji w tym systemie przeznaczony jest specjalny znak ,,żmij papierkowy". Znak zgodności z normami angielskimi jest zarejestrowany i chroniony przez prawo angielskie.

We Francji w 1938 roku specjalną ustawą określone zostały narodowe systemy certyfikacji NF (francuski standard). Odpowiedzialność i kierownictwo ponosi francuska asocjacja ds. standaryzacji (AFNOR). System certyfikacji NF oznacza, że produkty, które są oznakowane tym znakiem odpowiadają francuskim standardom. W tym przypadku, podstawą certyfikacji są tylko państwowe standardy Francji, które zostały przyjęte i przygotowane przez AFNNOR. Znak NF jest zarejestrowany we Francji zgodnie z prawem o znakach handlowych.

W państwach Europy Zachodniej istnieje wiele narodowych systemów certyfikacji, zbudowanych na podstawie norm oraz standardów tych państw. Doprowadziło to sytuacji, że te same produkty były oceniane różnymi metodami i według różnych parametrów. Utrudniało to handel między członkami Unii Europejskiej i przeszkadzało w realizacji pomysłu stworzenia przestrzeni bez granic, gdzie możliwy jest transfer osób, produktów i usług bez przeszkód.

Różnice w certyfikacji zgodności miały też aspekty administracyjne. Wszystko to doprowadziło do sytuacji, w której eksporter miał dokonywać certyfikacji wyrobów w państwie importera, mimo że certyfikacja była już przeprowadzona w jego własnym państwie. Rozwiązanie tego problemu znaleziono 21.12.1989 r., kiedy został przyjęty dokument o nazwie: Globalna Koncepcja Certyfikacji i Badań.

Głównym pomysłem tego dokumentu było wprowadzenie i zbudowanie zaufania do towarów i usług za pomocą certyfikacji i akredytacji, które są dostosowane do jednolitych norm europejskich. Zaufanie to ma być potwierdzone jakością i kompetentnością.

W USA w odróżnieniu od Europy Zachodniej nie ma jednolitych przepisów odnoszących się do certyfikacji, nie ma także jednego narodowego organu certyfikującego. Istnieją natomiast setki różnych schematów certyfikacji, które są prowadzone przez różne izby przemysłowe i firmy prywatne. Taka sama sytuacja odnosi się do standaryzacji. Standardy są rozpracowywane przez setki organizacji mających różny status. Mimo braku jednego narodowego organu certyfikacji, któremu rząd powierzyłby kierownictwo nad pracami dotyczącymi certyfikacji, prowadzone są próby ujednolicenia przepisów dla działających już organów certyfikacji. W związku z tym zbudowany został narodowy system akredytacji laboratoriów badawczych i rejestracji systemów certyfikacji. Certyfikacja w USA jest gwarancją jakości na narodowym (jeżeli organ certyfikujący jest organizacją narodową) i na międzynarodowym poziomie. Mimo, że nie ma państwowej regulacji dotyczącej obowiązków certyfikacji, istnieją komitety mające duży autorytet np. Nacjonalne Laboratoria Firm Ubezpieczeniowych, Laboratoria Amerykańskich Przedsiębiorstw Przemysłu Gazowego, Badawczych Center Techniki Rolniczej itd. .

Certyfikacja w Rosji, a przedtem w UDSSR zaczęła się rozwijać od 1979 roku, zgodnie z rozporządzeniem ZKKPSS o ulepszeniu panowania mechanizmów i wzmocnieniu wpływów gospodarczych w celu zwiększenia efektywności produkcji i jakości pracy.

Rosja powierzyła GOSSstandardowi i różnym Ministerstwom zatwierdzanie organizacji zajmujących się państwowym badaniem ważniejszych rodzajów produkcji przemysłowego i domowego użytku. Celem tego systemu było zabezpieczenie prawdziwej i operatywnej oceny jakości produkcji, zapobieganie pojawianiu się w produkcji wyrobów niespełniających wszystkich wymagań produkcji technologicznej i dokonywanie systematycznej kontroli jakości produkcji.

Rosja posiadała nowoczesne laboratoria badawcze, które bazowały na działających wówczas centrach badawczych. Jednak parametry, według których działały Państwowe Centra Badawcze nie odpowiadały ustawom o certyfikacji produkcji w Rosji. Przyjęte w roku 1989 ,,tymczasowe przepisy o certyfikacji produkcji przemysłu ciężkiego w UDSSR" stały się dokumentem sterującym procesami certyfikacyjnymi. Zgodnie z tym dokumentem prace nad certyfikacją produkcji przemysłu ciężkiego w UDSSR wyglądały następująco :
  • zdefiniowanie produktów podlegających certyfikacji
  • określenie wymogów certyfikacji dla danego produktu i prowadzenie dokumentacji normatywno-technicznych, która jest podstawą przeprowadzenia certyfikacji w Rosji
  • sporządzenie dokumentacji, która ustala przepisy dotyczące certyfikacji konkretnej produkcji
  • atesty linii produkcyjnych i maszyn u producenta
  • akredytacja laboratoriów badawczych przystosowanych do badań certyfikacyjnych
  • wydanie certyfikatów albo znaków zgodności
  • kontrola jakości certyfikowanej produkcji
  • udział w międzynarodowych systemach certyfikacji, przyznanie wyników badań innym laboratoriom badawczym


Poprzez ustalenie tych przepisów na początku lat 90-tych, Rosja miała prawną i techniczną podstawę do stworzenia narodowego systemu certyfikacji, który został przyjęty w 1992 roku. Obowiązkowa certyfikacja w Rosji weszła w życie z dniem 01.05.1992 roku.

W przypadku niejasności lub pytań o certyfikacja w Rosji prosimy o kontakt telefoniczny z naszymi Ekspertami albo o kierowanie zapytania na adres e-mail: certyfikacja Rosja

Formularz zapytania certyfikacja GOSTR:

>> Certyfikacja GOST-R
>> Certyfikacja UkrSepro
>> Zadaj swoje pytanie
Certyfikacja w Rosji Warszawa Gdańsk Kraków tel. +48 51 429-05-52 GOST-R Certyfikacja Rosja